Od tamtej pory życie Wiktorii i jej rodziców toczy się między oddziałem a domem. Dziewczynka jest regularnie poddawana transfuzjom krwi i płytek, bez których nie miałaby szans przeżyć. Każdy krótki powrót do domu to nieustanna czujność i strach przy każdym nowym siniaku. Lekarze zdecydowali, że jedyną szansą na uratowanie jej życia jest przeszczep szpiku kostnego – zaplanowany na początek grudnia, od dawcy niespokrewnionego. Czasu jest niewiele, a przed przeszczepem konieczne jest pilne leczenie stomatologiczne. Rodzice każdego dnia żyją w lęku o życie córeczki i z nadzieją, że zdążą zrobić wszystko, by dać jej przyszłość.