Tamtej nocy najważniejsze było zatrzymać krwotok. 2 października 2025 roku Teresa trafiła do szpitala w stanie wymagającym natychmiastowej interwencji, a lekarze przeprowadzili pilny zabieg łyżeczkowania macicy. Początkowo wszystko było jedynie ciągiem procedur i oczekiwaniem na wyniki. Odpowiedź przyszła dopiero 9 listopada – nowotwór złośliwy trzonu macicy. W kolejnych tygodniach rozpoczął się proces leczenia: wszczepienie portu naczyniowego, zmagania z ciężką anemią wymagającą transfuzji, a od 9 marca radiochemioterapia prowadzona równolegle z podawaniem cisplatyny. Po niej zaplanowano jeszcze serię brachyterapii. To intensywna, obciążająca terapia, która wymaga od organizmu i psychiki ogromnej wytrzymałości, tym bardziej że leczenie komplikuje choroba autoimmunologiczna – pemfigoid pęcherzowy.