Latem świat Szczepana i jego rodziny nagle się zatrzymał. Po serii badań i coraz trudniejszych rozmów padła diagnoza, która odebrała im grunt pod nogami: mięsak prążkowanokomórkowy tkanek miękkich w IV stadium, z zajęciem węzłów chłonnych i przerzutami do płuc. Guz okazał się nieoperacyjny, dlatego jedyną możliwą drogą leczenia stała się natychmiastowa, intensywna chemioterapia, a w kolejnym etapie także radioterapia. Dziesięcioletni Szczepan ma już za sobą pięć cykli chemii, założony cewnik Broviac oraz gastrostomię PEG, które pozwalają jego organizmowi w ogóle wytrzymać tak obciążającą terapię.