Pod koniec listopada 2025 roku rodzice Stasia zaczęli zauważać zmiany, których nie potrafili jeszcze jednoznacznie nazwać. Na jego ciele pojawiały się siniaki w miejscach, gdzie nie powinno ich być, stał się bardziej rozdrażniony i niespokojny, a na nogach wystąpiły drobne wybroczyny. Zwyczajny niepokój bardzo szybko przerodził się w paraliżujący strach. Kilka dni później padła diagnoza, która nie pozostawiła przestrzeni na oswojenie — ostra białaczka limfoblastyczna. Staś, mający zaledwie półtora roku, trafił do szpitala, gdzie założono cewnik Broviaca i rozpoczęto leczenie chemioterapią według protokołu AIEOP BFM 2017 Poland. Od tamtej chwili czas przestał płynąć normalnie, a każdy dzień zaczął się dzielić na badania, wyniki i czekanie, które wypełnia wszystko.