Latem 2025 roku piętnastoletni Oskar zaczął skarżyć się na bóle nóg i głowy, jednak wykonane badania nie wykazały nic niepokojącego. Siniaki na nogach tłumaczono jego dużą aktywnością fizyczną, a rodzina przygotowywała się do nowego etapu w jego życiu — rozpoczęcia nauki w technikum. Wszystko zmieniło się 1 września, gdy podczas uroczystości szkolnej Oskar zemdlał. Wykonana tego samego dnia morfologia wykazała poważne nieprawidłowości, a dalsza diagnostyka w szpitalu hematologicznym w Warszawie potwierdziła ostrą białaczkę limfoblastyczną typu B. Chemioterapię rozpoczęto natychmiast. Od tego momentu życie chłopca i jego bliskich zostało podporządkowane leczeniu, kolejnym cyklom terapii oraz częstym hospitalizacjom spowodowanym powikłaniami, takimi jak gorączki neutropeniczne i zakażenia przy skrajnie obniżonej odporności.