Jeszcze niedawno Marcel był zwykłym sześciolatkiem – grał w piłkę, śmiał się z bratem i planował dziecięce sprawy. Wszystko zmieniło się jednej nocy, gdy pojawił się ostry, nieustępujący ból rąk. Poranek zastał rodzinę na szpitalnym korytarzu, a wkrótce padła diagnoza: ostra białaczka limfoblastyczna. Od lipca 2024 roku życie Marcela toczyło się między oddziałem a krótkimi pobytami w domu. Przeszedł wszczepienie portu, intensywne leczenie i kolejne etapy chemioterapii. Dziś jest w domu, ale nadal codziennie przyjmuje chemię w tabletkach, co tydzień ma pobrania krwi, a co kilka tygodni wraca na kontrole do szpitala. Najbardziej boi się wkłuć. Najbardziej tęskni za przedszkolem, kolegami i możliwością zwykłego biegania z innymi dziećmi.