11 czerwca 2025 roku Lena przeszła laparotomię, a potem kolejne etapy leczenia, tomografie i znieczulenia. Podczas jednej z procedur doszło do wstrząsu, który ujawnił uczulenie na zastosowany lek anestetyczny, więc od tej pory każda kolejna hospitalizacja niosła dodatkowy lęk. Lena przeszła sześć cykli chemioterapii, a przy głębokich spadkach parametrów konieczne były transfuzje krwi. Po leczeniu planowano operację usunięcia resztek guza, jednak decyzją lekarzy została odłożona i dziś Lena pozostaje pod ścisłą obserwacją, a najbliższe badania kontrolne mają odbyć się w lutym. Od maja do września praktycznie nie opuszczała szpitala, a jej rodzina zastępcza była przy niej bez przerwy, próbując być dla niej spokojem w miejscu pełnym strachu. Ich biologiczne dzieci zostały w domu oddalonym o ponad sto kilometrów, a częste dojazdy stały się codziennością – zwłaszcza że Lena ma wejście centralne wymagające regularnego płukania w szpitalu. Ta rodzina podarowała jej wszystko: miłość, bezpieczeństwo i obecność, traktując Lenę jak własne dziecko z wyboru. Dziś proszą tylko o jedno – o wsparcie, by mogli dalej nieść ciężar tej walki i nie zostać w niej sami.