Pierwsze sygnały choroby pojawiły się u Kajetana już w okresie niemowlęcym — liczne plamy „café au lait”, epizody bezdechów i obniżone napięcie mięśniowe skierowały lekarzy ku diagnostyce genetycznej. Badania potwierdziły kliniczny obraz neurofibromatozy typu pierwszego (NF1), a kolejne lata przynosiły dalsze niepokojące informacje: zmiany FASI w mózgu, zaburzenia równowagi, wadę wzroku, niedosłuch przewodzeniowy, pogłębiające się wady postawy oraz wypuklinę kręgu L5–S1. Rezonanse MRI ujawniały stopniowe powiększanie ognisk chorobowych, a liczba specjalistów niezbędnych do jej prowadzenia stale rosła — neurolog, okulista, laryngolog, ortopeda, rehabilitanci. W listopadzie 2025 roku Kajetan trafił do szpitala po pięciominutowych napadach padaczkowych, co potwierdziło dalszą progresję NF1 i konieczność włączenia leczenia przeciwdrgawkowego.