Słowa „Proszę się pakować i natychmiast przyjeżdżać” nie оставiły miejsca na wątpliwości. Jeszcze tego samego dnia Kacper wraz z mamą wyruszyli z Kudowy-Zdroju do Warszawy, pokonując ponad pięćset kilometrów z jednym pytaniem w głowie — co tak naprawdę dzieje się z jego nogą. Wszystko zaczęło się niewinnie, od bólu w okolicy kości strzałkowej, który początkowo nie przeszkadzał w codziennym życiu. Szkoła, sport, spotkania z przyjaciółmi — wszystko toczyło się normalnie. Z czasem jednak ból narastał, a badanie RTG rozwiało wszelkie złudzenia. 22 stycznia wykonano biopsję w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, a tydzień później padła diagnoza — osteosarcoma, złośliwy nowotwór kości. Leczenie rozpoczęło się natychmiast. Na początku lutego Kacper zaczął chemioterapię, a jego życie podzieliło się między szpital w Warszawie a dom oddalony o setki kilometrów. W jednym z momentów odpoczynku przyszła kolejna trudna wiadomość — wyniki się pogorszyły. Na początku kwietnia trafił do Przylądka Nadziei we Wrocławiu, gdzie lekarze walczą o ustabilizowanie jego stanu i przygotowanie do dalszego leczenia.