Pierwsze objawy u Ignacego były łatwe do zbagatelizowania — potknięcia, utrata pewności ruchu i ból pojawiający się podczas aktywności fizycznej można było przypisać zmęczeniu. Sytuacja zmieniła się, gdy w okolicy lewego kolana pojawił się silny, narastający ból oraz wyczuwalna guzowata zmiana, która z czasem uniemożliwiła normalne poruszanie się. W 2023 roku rozpoczęła się pilna diagnostyka, a 6 października Ignacy rozpoczął chemioterapię. Niestety leczenie nie przyniosło oczekiwanych efektów i jedyną szansą na zatrzymanie choroby okazała się amputacja podkolanowa lewej nogi, przeprowadzona 28 grudnia 2023 roku w Krakowie. Po zakończeniu chemioterapii w czerwcu 2024 roku pojawiło się podejrzenie wznowy, które ostatecznie nie potwierdziło się w badaniach. Kolejnym wyzwaniem było jednak złamanie kości w kikucie w listopadzie 2025 roku. Dziś Ignacy uczy się funkcjonować z protezą — każdy krok wymaga wysiłku, cierpliwości i intensywnej rehabilitacji, a używana proteza wymaga stałego dopasowywania i w przyszłości wymiany.