Początek nie wzbudzał niepokoju — jedynie dyskomfort po posiłkach i uczucie pełności, które łatwo było zignorować. Ewa jednak znała swoje ciało i to właśnie te subtelne sygnały skłoniły ją do dalszej diagnostyki. We wrześniu 2022 roku wykonano laparoskopię i usunięto przydatki, jednak na wynik histopatologiczny trzeba było czekać ponad dwa miesiące. Diagnoza była jednoznaczna — rak surowiczy jajnika o wysokim stopniu złośliwości, już z rozsiewem w jamie brzusznej, obejmującym również jelita i z towarzyszącym wodobrzuszem. W styczniu 2023 roku podjęto próbę leczenia operacyjnego, jednak choroba była zbyt zaawansowana, by możliwe było usunięcie zmian. Kolejne miesiące to intensywna walka — jedenaście cykli chemioterapii, wielokrotnie przerywanej przez poważne powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, neuropatia, problemy neurologiczne i objawy depresyjne. Leczenie przyniosło efekt — choroba weszła w remisję — ale organizm zapłacił za to wysoką cenę.