Aleksander trafił do „Przylądka Nadziei” we Wrocławiu, gdzie jego dzieciństwo przeniosło się do szpitalnej sali. Codzienność wypełniły badania, izolacja i rygor sanitarny, a w jego ciele pojawił się Broviac, przez który podawane są leki ratujące życie. Choć jego organizm jest osłabiony i szybko się męczy, Aleksander nie traci ducha – uśmiecha się, nie skarży i z niezwykłą odwagą znosi kolejne dni leczenia. Terapia trwa, a wraz z nią rosną koszty. Każde wsparcie to realna pomoc w walce, której ten mały wojownik nie może stoczyć sam.